Tym razem wyzwanie było nie byle jakie — PORTRET.
Czyli trzeba było zmierzyć się z nosem, oczami, uszami… i tym drobnym szczegółem, że człowiek na rysunku powinien choć trochę przypominać człowieka.
Było twórczo, było zabawnie i przede wszystkim — w miłej, swobodnej atmosferze. Bez stresu, bez „ja nie umiem rysować”, za to z dużą dawką kreatywności i śmiechu.
A efekty? Każdy portret ma swój charakter — i to właśnie jest w tym najfajniejsze.
